شد و چهار ركعت نماز پيش از زوال بجا آورد گويد و امير المؤمنين ( ع ) فرمود معناى آن معبود چنانيست كه مخلوق حيرانند از درك ماهيّت او و احاطه بكيفيّت او ، و عرب ميگويد إله الرجل هر گاه در چيزى متحيّر شده و احاطه علمى به آن پيدا نكند و وله هر گاه اضطرار به چيزى پيدا كند گويد : واحد ، تنها بى همتاست ، واحد و واحد بيك معنى است و آن تنهايى است كه مثل و مانندى براى او نيست . و توحيد اقرار بوحدانيّت و يكتايى اوست و اوست تنها و يكتايى كه مباين چنانست كه منبعث و برانگيخته از چيزى نيست و متّحد به چيزى هم نميشود ، و از اين جهت گفته‌اند كه بناء عدد از واحد ، و واحد از عدد نيست ، براى اينكه عدد واقع بر واحد و يكى نميشود بلكه واقع بر دو تا مىشود ، پس معناى قول خدا ( اللَّهُ أَحَدٌ ) يعنى معبودى كه مردم حيران از ادراك و احاطه بكيفيّت اويند تنها و يكيست بالهيتش عالى و منزّه از صفات مخلوق است . ( اللَّهُ الصَّمَدُ ) حضرت امام محمد باقر عليه السلام فرمود حديث كرد مرا پدرم زين العابدين ( ع ) از پدرش حسين بن على ( ع ) كه فرمود صمد آنست كه سيادت او بنهايت باشد ، و صمد آن خداى دائمى چنان است كه

--> ( خَشْيَةِ اللَّهِ وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ، هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ ، هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ، هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ . ( مترجم )